Vol verwachting stond Gijs deze ochtend te wachten. Zou hij vandaag worden opgehaald als pupil van de wedstrijd? In een team van tien spelers was de kans niet heel groot, maar toch vroeg hij het zijn ouders meerdere keren. Wat een verrassing toen de leider opeens in huis stond en híj degene bleek te zijn die werd opgehaald! De lach verdween niet meer van zijn gezicht.

Met gezonde spanning maar vooral heel veel zin stapte Gijs in de auto op weg naar Nooit Gedacht. Toen we aankwamen, begonnen de kriebels toch echt een beetje te komen. Al snel mocht hij met de spelers van het eerste elftal mee naar de voorbespreking. Samen met zijn neef, Levi Visker luisterde hij aandachtig naar alles wat er werd verteld. Dat zijn neef erbij was voelde vertrouwd. Samen de voorbespreking meemaken was al een belevenis op zich.

Bij de aftrap mocht Gijs de bal trappen. Hij gleed bijna uit, maar dat kon de pret absoluut niet drukken. Daarna nam hij plaats in de dug-out, waar hij zichtbaar genoot van de wedstrijd en alles van dichtbij meemaakte.

In de rust kreeg Gijs opnieuw een speciaal moment, samen met zijn teamgenoten mocht hij penalty’s nemen. Super Gijs schoot ze allebei overtuigend binnen, wat een topper! Na afloop lekker friet eten met z’n allen maakte het feest compleet. 

Aan het einde van de dag, toen Gijs werd gevraagd wat hij nou het allerleukste vond, hoefde hij niet lang na te denken. De warming-up en het oplopen met de heren van het eerste elftal waren zijn absolute hoogtepunten. De andere kinderen stonden met vlaggen klaar, wat een prachtig en warm onthaal gaf. 

Eigenlijk was gewoon alles leuk. Gijs heeft een geweldige dag gehad. Met een bal vol met handtekeningen van de spelers is Gijs vol trots naar huis gegaan. Dat Nooit Gedacht de wedstrijd heeft verloren kon de pret niet drukken. Gijs zijn dag kon hoe dan ook niet meer stuk.