Voor Tijn Plasmans uit de JO9-1 was het zondag een dag om nooit te vergeten. Hij mocht pupil van de week zijn bij de allesbeslissende thuiswedstrijd van Nooit Gedacht tegen Volkel. En dat was niet zomaar een wedstrijd: het eerste moest winnen om directe degradatie te voorkomen.
Tijn wilde heel graag pupil van de week zijn. De week ervoor had hij zijn kansen al berekend en schatte hij die op zo’n 20 procent. De spanning zat er dus goed in. Zondagochtend was hij al om 6.00 uur wakker en al snel liep hij in zijn Nooit Gedacht-tenue rond. Toch was de verrassing groot toen zijn leiders hem iets voor 13.00 uur kwamen ophalen.
Vanaf dat moment mocht Tijn overal bij zijn. Hij schoof aan bij de tactische bespreking en keek mee bij de video-analyse. Dat was natuurlijk wel even iets anders dan de voorbereiding bij de JO9-1. Daarna ging hij mee richting veld, klaar om het eerste een beetje geluk te brengen.
Dat deed hij meteen. Vanaf de aftrap mocht Tijn op het doel van Volkel af dribbelen. Dat deed hij feilloos. Met een strakke schuiver in de hoek zette hij de toon voor de middag. Daarna nam hij plaats in de dug-out, waar hij de wedstrijd van dichtbij kon volgen.
En wat voor wedstrijd werd het. In de eerste helft was Bob van Iersel de grote man. Met drie doelpunten zette hij Nooit Gedacht op een 3-0 voorsprong. Volkel deed vlak voor rust nog iets terug, waardoor het toch weer spannend werd.
In de rust mocht Tijn opnieuw laten zien dat hij koel bleef voor de goal. Hij schoot een penalty raak tegen de reservekeeper en daarna was er tijd voor friet met het team. Vervolgens ging hij weer de dug-out in voor de tweede helft. Daar zag hij dat Volkel aandrong en dat het nog best spannend werd.
Gelukkig hield Nooit Gedacht stand. Levi Schuurmans maakte in de 75e minuut de bevrijdende 4-1, waarna de overwinning niet meer in gevaar kwam. Daarmee voorkwam Nooit Gedacht directe degradatie en mag de ploeg via de nacompetitie nog hopen op lijfsbehoud in de derde klasse.
Voor Tijn kon de middag bijna niet mooier verlopen: pupil van de week zijn, scoren op het hoofdveld, mee in de dug-out, een penalty raak schieten, friet eten met het team en ook nog een belangrijke overwinning vieren. Eén ding is duidelijk: als geluksbrenger deed Tijn zijn werk uitstekend.