In de zesde aflevering van rubriek ‘Uit de kleedkamer’ stellen we Hennie van de Kamp aan jullie voor.

Naam: Hennie van de Kamp
Geboortedatum: 23 juli 1981
Team: 35+ en ik ben keeperstrainer van de jeugd van 11 tot en met 16, zowel jongens als meiden
Positie: keeper
Werk: timmerman bij bouwbedrijf Van Niftrik in Rosmalen

Wat vind je van je team en trainers/leiders?
We hebben een mooi team, spelen tien keer in het jaar op vrijdagavond. En dan spelen we drie of vier wedstrijden van twintig minuten. Hoe het team ontstaan is? Jordi Hartogs zat bij mij in een lager seniorenteam, maar was vaak geblesseerd. Hij wilde niet stoppen met voetballen, maar wel minder gaan voetballen. Dus 35+ was een mooie oplossing. Dat vonden Jan van de Haterd, Patrick Dortmans, Sander de Langen en Bart Rovers ook. Zij hebben het mee opgezet, maar uiteindelijk zitten alleen Bart, Jordi en ik van dat seniorenteam nog in de 35+-ploeg. Daar zijn een paar vaders van jeugdspelers bij gekomen. En weer andere oud-spelers. Een mooi clubje zo bij elkaar. Vorig seizoen was het eerste seizoen met 35+, toen combineerde ik het nog met op de zondag voetballen, met de gedachte dat als de vrijdag niks zou worden ik helemaal niks meer had. Maar het liep goed, dus nu ben ik wel gestopt met de zondag. 

Ik ben ooit als F’je (huidige JO7) met voetbal begonnen, maar ik vond er toen niet veel aan. In de D1 ben ik weer begonnen en werd ik al vrij snel keeper. In die tijd waren er vaak goede keepers, dus meestal zat ik in het tweede team van de betreffende leeftijdscategorie. In de senioren ging ik vrij snel naar het derde - al heb ik één keer in de basis gestaan bij eerste en heb ik er één keer mogen invallen - totdat ik daar plaats moest maken voor de jeugd. Daarna ging ik naar het zevende; een echte vriendenploeg waarbij de derde helft het meest  belangrijk was. Ik kende niemand echt goed, maar dat was me toch een gezellig team. Naarmate de jaren vorderden, kwamen steeds meer spelers die stopten met het eerste naar het zevende. Wouter Bijvelds was de laatste die ik meemaakte. Dus de samenstelling werd steeds anders, we werden ook steeds beter. Dat verliep zo heel mooi voor mij. Ik kan wel zeggen dat ik daardoor altijd met plezier bij Nooit Gedacht gespeeld heb. 

Wat is jouw doelstelling dit seizoen?
Lekker plezier hebben; daar draait 35+ om. Ik ben wel fanatiek, maar niet meer té. Vroeger kon ik uit mijn plaat gaan als er iets niet goed ging, maar dat is nu over. Als het fluitje gaat dat de wedstrijd is afgelopen, dan is het ook klaar

Mooiste herinnering/ervaring aan voetballen bij Nooit Gedacht?
Ik ben vijf keer kampioen geworden met het team dat ik net beschreef. Twee van die titels springen erboven uit; de allereerste toen het nog een mix was van het originele vriendenteam en spelers die terugkwamen van het eerste. Het was mijn eerste kampioenschap, maar ook dat van die spelers van de originele bezetting. Een geweldig feest volgde, we gingen met een platte kar door het dorp en het was één groot feest in de kantine. En het vierde kampioenschap was ook prachtig. Toen klopte alles. We hadden goede tegenstanders, het bleef tot het laatst toe spannend. Elke wedstrijd stond de druk erop. Toen moesten we nog thuis tegen TOP. Iedereen was er toen bij, oftewel, we hadden elf wisselspelers. Youri Kamminga had een cameraman en fotograaf geregeld om het allemaal vast te leggen, onze kinderen hadden een speciaal shirt aan en vormden een haag bij onze opkomst. We speelden op het hoofdveld, ook bijzonder. We wonnen ruim, ik geloof 6 of 7-0.

Mijn voetbalgewoonte?
Heb ik niet. Vroeger had ik lange tijd een T-shirt onder mijn keeperstrui, maar toen ik daarmee ook een paar fouten maakte, zag ik niet langer reden omdat te blijven doen.

Wat is je sterkste punt?
1 op 1 tegen de aanvallers, op tijd uitkomen. Dat heb ik mezelf aangeleerd, want ik kreeg pas heel laat keeperstraining. Het leuke is dat mijn zoon Roel ook keept bij de JO13-1 en ik zie dat dat ook een sterk punt van hem is. Ik kom inderdaad uit een keepersgezin, want mijn vrouw Anja keept bij de 30+ en Chris was eerst ook keeper, al is hij nu weer veldspeler bij de JO16-1.

Wat is je zwakste punt? 
Hoge ballen, bijvoorbeeld uit corners, vind ik lastig. Het inschatten van de hoogte en snelheid van de bal is moeilijk en daardoor zit ik soms mis.

Kleur voetbalschoenen?
Zwart. Op één keer blauwe Nikes na, omdat die mooi pasten bij mijn sokken, heb ik altijd zwart gehad. Een kleurtje hoeft niet, een vast merk ook niet.

Favoriete voetbalclub?
Ajax. Al van jongs af aan ben ik er voor, puur omdat mijn twee broers voor PSV zijn. De glorietijden met de Champions League en wereldbeker in 1995 heb ik dus bewust meegemaakt. Ik ben fanatiek, maar dan wel voor televisie, niet in het stadion.

Favoriete voetballer?
Van der Sar, Buffon, Neuer. Natuurlijk kijk ik naar keepers.

Beste speler van Nooit Gedacht?
Ik zei het bij mijn afscheid dat ik kei veel geluk heb gehad, dat ik met al die spelers mocht samenspelen die na hun periode bij het eerste elftal doorgingen in een lager team. Youri Kamminga, Bart Rovers, Jan van de Haterd, Dennie Strik, Frank van Herpen, John Savelkouls, Michael van den Heuvel, Richard Dortmans en dan vergeet ik er ongetwijfeld nog een paar; dat waren stuk voor stuk klasbakken. Lastig om te zeggen wie van die dan de beste is of was.

Wie is je mister / miss Nooit Gedacht?
Ik wil niet één specifiek persoon noemen, maar meer een groep: al die oudere mensen die keiveel doen en merkt hoe fanatiek ze zijn als je ze bij de algemene ledenvergadering ziet. Dat zijn de echte Nooit Gedachters. En dat is heel bijzonder.

Het mooiste doelpunt dat je ooit hebt gemaakt?
Penalty’s nam ik nooit, ook niet als we ver voor stonden. Dat vond ik meer voor een veldspeler. Mijn mooiste reddingen dan? Een paar: dat je uitkomt, een 1-tegen-1 stopt en dan de rebound ook nog hebt. 

De grootste blunder die je ooit hebt gemaakt?
Ik wilde een keer een bal klemmen, maar dat lukte niet en toen ging die ook nog door mijn benen over de lijn. En dat was net een keer het kantelpunt om net wel, net geen kampioen te worden. Fouten bij keepers vallen inderdaad meer op ja, maar je staat niet altijd alleen als keeper, zoals het cliché luidt. Tuurlijk waren mijn medespelers even boos, maar in de kleedkamer reageerden ze begripvol, want ze wisten dat ik er zelf ook ontzettend van baalde.

De mooiste wedstrijd die je ooit hebt gespeeld?
Die eerder genoemde kampioenswedstrijd tegen TOP. Ook al wonnen we dik, ik kon mezelf ook nog laten zien met meerdere, mooie reddingen.