Na de promotie van afgelopen seizoen begint Nooit Gedacht Vrouwen 1 zondag eindelijk aan het avontuur in de tweede klasse. Eindelijk, want terwijl veel andere ploegen al twee competitiewedstrijden achter de rug hebben, komt de ploeg van de teruggekeerde trainer Theo Bronts nu pas voor het eerst in actie. Uit tegen ST Hontenisse/Graauw begint voor Vrouwen 1 een nieuw hoofdstuk.

De meeste ploegen zijn al twee wedstrijden onderweg. Jullie nog niet. Is dat frustrerend of vervelend?

“Frustrerend zou ik het niet noemen. Of het een nadeel is, weet je misschien pas aan het einde van het seizoen. Maar het was wel prettig geweest als wij, net als de andere ploegen, gewoon in het ritme van de competitie waren gekomen. We hadden met de oefenwedstrijden en de beker een goede reeks te pakken. Daarna is het lastig om in deze periode nog goede oefentegenstanders te vinden. Door het terugtrekken van twee ploegen telt de competitie minder teams dan oorspronkelijk gepland. Nooit Gedacht vroeg de KNVB nog of een van de vrije speelrondes kon worden gebruikt voor een competitiewedstrijd, maar dat leverde niets op. Zondag kan het dus eindelijk echt beginnen.”

Jullie zijn vorig seizoen gepromoveerd. Wat is de doelstelling in de tweede klasse?

“Ik vind een bepaalde plek op de ranglijst eigenlijk niet het belangrijkste. Veel belangrijker is dat deze ploeg een eigen speelstijl ontwikkelt en dat de speelsters zelf gaan herkennen wat ze moeten doen om wedstrijden te winnen. Ik heb niet het gevoel dat we een zwakke ploeg hebben. We hebben een goede ondergrens en die moet goed genoeg zijn om mee te kunnen in de tweede klasse.”

Wanneer ben je dan aan het einde van het seizoen tevreden?

“Als mensen naar ons komen kijken en Nooit Gedacht als ploeg gaan herkennen. Dat ze zien hoe wij willen voetballen. Ik wil dat de speelsters ruimtes leren herkennen, weten wanneer ze risico kunnen nemen en wanneer ze juist veiligheid moeten inbouwen. Als ze dat steeds meer zelf gaan zien en uitvoeren, dan hebben we stappen gezet. En plezier hoort daar natuurlijk ook bij.”

Hoort bij die speelstijl ook één vast systeem?

“Zo denk ik niet echt. Op papier kun je natuurlijk een formatie neerzetten, maar tijdens een wedstrijd verandert er voortdurend iets. Wij willen vooral op het veld steeds proberen een overtal te creëren. Als je alleen maar denkt vanuit vaste posities en een 4-3-3 of 4-4-2, beperk je jezelf ook. Speelsters moeten leren herkennen waar de ruimte ligt en wanneer iemand uit haar positie moet bewegen om ergens anders een overtal te krijgen.”

Bronts keerde deze zomer na vijf seizoenen terug bij Nooit Gedacht. Hij was eerder drie jaar trainer van Vrouwen 1, toen de ploeg nog op hoofdklasse-niveau speelde. In die periode trof Nooit Gedacht in het bekertoernooi zelfs FC Twente, met onder anderen de latere Oranje-keepster Daphne van Domselaar in de ploeg.

Je hebt hier dus al een heel ander Nooit Gedacht Vrouwen 1 meegemaakt. Hoeveel herken je nog van toen?

“Het is natuurlijk grotendeels een andere groep. Er zijn nog een paar speelsters die ik van toen ken, maar voor de rest is er veel veranderd. Wat wel meteen vertrouwd voelde, is de club. Ik ben hier destijds met een goed gevoel weggegaan en toen ik terugkwam, voelde het snel weer normaal. Iedereen doet gewoon normaal tegen elkaar. En voor mij is het natuurlijk ook heel prettig dat ik dit samen met Erwin van Grinsven, die vorig seizoen trainer was bij de dubbel, en Wilco Cremers kan doen. Dat maakt het makkelijk om weer binnen te stappen.”

Wat voor groep heb je nu tot je beschikking, na het vertrek van Demi van Erp en Laura van den Berg?

“We hebben zeventien speelsters en het is een mooie mix. Er zit ervaring in, maar er zijn ook behoorlijk wat jonge speelsters bij gekomen vanuit de jeugd. De jongste is 17 jaar oud. Dat vind ik interessant, want daardoor kun je echt met een groep aan de slag en speelsters verder ontwikkelen.”

Hoe kijk je terug op de voorbereiding?

“Positief. Je weet als nieuwe trainer vooraf toch nooit helemaal wat je aantreft. Ik kende natuurlijk al wat speelsters en je krijgt informatie, maar uiteindelijk wil je het zelf zien. Ik ben absoluut niet teleurgesteld. Integendeel. In de wedstrijden zag ik genoeg aanknopingspunten om serieus met onze manier van spelen verder te gaan.”

De beker leverde meteen stevige wedstrijden op. Nooit Gedacht won met 4-3 van SSS, versloeg Festilent met 0-2 en speelde met 4-4 gelijk tegen Prinses Irene. Daarmee plaatste de ploeg zich voor de volgende ronde.

Acht doelpunten tegen in drie bekerwedstrijden klinkt dan weer niet direct als een trainersdroom.

“Dat is een beetje scorebordjournalistiek, haha. Er waren inderdaad doelpunten bij die we te gemakkelijk weggaven. Dat heeft ook te maken met onervarenheid en met spelhervattingen. Maar ik kan me eigenlijk nauwelijks een uitgespeelde veldgoal van een tegenstander herinneren. In fases waren wij tegen goede tegenstanders juist dominant aan de bal. Daarom ben ik vooral positief over wat ik heb gezien.”

Dan zondag ST Hontenisse/Graauw. Na zo'n lange aanloop: vooral blij dat het eindelijk begint?

“Ja, absoluut. Uiteindelijk train je natuurlijk om wedstrijden te spelen. Nu begint het echt en gaan we zien waar we staan. Maar voor mij verandert de opdracht niet: we moeten vooral bezig zijn met ons eigen voetbal. Als we daarin stappen blijven zetten, komen de resultaten hopelijk vanzelf.”